Stokvis met kop | Zak 350 GRAM
Stokvis met kop | Zak 350 GRAM €6,95

Stokvis met kop | Zak 350 GRAM

€6,95
Op voorraad
  • Voor 15.00 uur besteld, morgen in huis!
  • Ontstaan uit jarenlange ervaring!
  • Echte winkel in Biddinghuizen!
Informatie

Stokvis heel met kop (Heek vis)| Gezonde vissnack voor honden 

Heek
De Europese of gewone heek (Merluccius merluccius) is een zeevis uit de familie van de heken die vroeger tot de kabeljauwfamilie werd gerekend, maar nu als aparte familie onderdeel is van de orde van de kabeljauwachtigen. 

De maximale lengte is 1,4 meter en het maximale gewicht 15 kilogram. Gemiddeld is de vis 45 centimeter lang. Het lichaam is slank, de flanken zilverkleurig, de kop is relatief groot. Er zijn twee rugvinnen, een met 9-11 en de tweede met 36-40 vinstralen. Er is één aarsvin met 36-40 vinstralen.

De heek leeft voornamelijk in het oostelijk deel van de Atlantisc e Oceaan, vooral aan de randen van het continentaal plat. Hij is minder algemeen in de Noordzee en verschijnt sporadisch aan de kust van de Lage Landen; soms (in 1964) is er een kleine invasie. 


Wat is stokvis eigenlijk? 

Stokvis is de benaming voor gedroogde vis. Stokvis wordt meestal gemaakt van kabeljauw, maar soms ook van leng, lom, koolvis of schelvis. Door het drogen is de vis veel langer houdbaar, afhankelijk van hoe koel en droog de vis bewaard wordt, kan de houdbaarheid oplopen tot wel een jaar.

Als hondenvoer wordt de stokvis niet geweekt maar in droge vorm aan de hond gegeven.

Droog- en weekproces
Om stokvis te maken, wordt de gebruikte vis ontdaan van kop en ingewanden en aan stokken te drogen gehangen - vandaar de naam 'stokvis'. Dit drogen duurt ongeveer drie maanden. Daarna wordt de vis nagedroogd totdat de vis keihard is. Van het originele gewicht is dan nog zo'n 20 % over. Het drogen van stokvis vindt tegenwoordig vooral plaats langs de kustlijn van het noorden van Noorwegen, tijdens de winter als het koud genoeg is en er een frisse en schone wind waait. Bij die omstandigheden droogt de vis goed. Het maakt trouwens niet uit of het droog weer is of niet, de huid van de vis is waterdicht dus ook bij regen droogt de vis.

Voordat de vis gegeten kan worden, moet deze eerst 'gebeukt' worden. Daarbij wordt de droge vis geklopt en gehamerd waardoor ze beter vocht opneemt en malser wordt. Op een prent van Pieter Breugel,'de Magere Keuken',kan men zien hoe dit gebeurde met een houten hamer. Om de vis zacht te maken moet hij minimaal 36 uur op een koele plaats geweekt worden, waarbij het weekwater om de 6 à 9 uur ververst wordt. Langer weken - zo'n 5 dagen - is trouwens beter. Hoe langer de vis weekt, des te witter ziet hij eruit. De vis lijkt dan meer op de originele kabeljauw, maar de smaak neemt af naarmate men meer weekt.
 

Historie
Stokvis komt nu vooral uit Noorwegen en gaat terug naar de tijd van de Vikingen. Rond het einde van de negende eeuw bestond er al een bloeiende handel in stokvis uit Noorwegen, zoals beschreven in het verslag van Ottar aan koning Alfred de Grote van Wessex. Omdat het in die tijd een hele toer was om tijdens zeereizen voedsel houdbaar en eetbaar te houden, werd stokvis bij de Vikingen dan ook snel populair. Ook andere zeevaarders namen de stokvis over. Op Nederlandse schepen was stokvis tot en met de 19e eeuw een bekend gerecht. Een andere manier om voedsel lang houdbaar te houden is zouten, gezouten kabeljauw noemen we labberdaan of klipvis - een methode die ontwikkeld is in Portugal. Stokvis was het eerste exportproduct van Noorwegen en nog steeds exporteert Noorwegen veel stokvis.

Voor de Tweede Wereldoorlog werd er in Nederland zelfs actief reclame voor stokvis gemaakt door het propagandabureau voor stokvisch. Een van de leuzen was: "Wij weten dat er veel menschen zijn die denken dat zij niet van stokvisch houden, omdat het zoo ruikt, maar stokvisch ruikt niet erger dan bijvoorbeeld artikelen als kool en bakvisch en van deze artikelen houdt u wel."
 

Stokvis in de keuken
Lange tijd was stokvis een vrij goedkoop gerecht dat bovendien met zijn bijna 40% eiwitten ook erg voedzaam was. Traditioneel werd het in heel Europa gegeten in de winter. Als hondenvoer wordt de stokvis niet geweekt maar in droge vorm aan de hond gegeven. In Scandinavië en Duitsland is stokvis nog steeds een bekend gerecht dat vooral rond kerst gegeten wordt. Stokvis vinden we ook in de landen rond de Middellandse Zee, in Afrika en ook in de Antilliaanse keuken wordt vaak stokvis gebruikt, daar is stokvis bekend onder de naam bakkeljauw. In het Noorse plaatsje Å was vroeger een bloeiende stokvisverwerkingsindustrie, nu bevindt zich er het Lofoten Stokvismuseum (Noors: Lofoten Tørrfiskmuseum).

Bron: Wikipedia 

Reviews
Geen reviews gevonden
Help ons en andere klanten door het schrijven van een review
Webwinkel Keur
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »